آن‌ها که راه را اشتباه می‌پیمایند…

Wrong_Turn_onto_the____by_PrecociousEmber

این روزها که دیگر دل و دماغی برای امرار معاش نیست و دستانمان حتی دیگر به دعا هم نمی‌روند، زمان برای یک چیز به‌قدر کافی داریم و آن فکر کردن به حال و آینده است. از گذشته می‌توان عبور کرد چرا که آنچه بر ما گذشت بازگشتی ندارد اما فراموش کردن آن امری اشتباه خواهد بود. گذشته آیینه عبرت است و گذشته کتابی خودآموز است که انسان عاقل را به خواندن و تفکر وا می‌دارد تا از آن پند گیرد تا اشتباهاتی را که دیگران مرتکب شده‌اند تکرار نکند. هر چند تاریخ ثابت کرده که قدرت تکرار را دارد و هرجا که عده‌ای پیدا می‌شوند که روزهای قبل خود را فراموش می‌کنند از ایشان استفاده می‌کند تا حقانیت خود را بر سر وجدان خواب آلودشان فرود آورد.

آن‌ها فراموش کرده‌اند که تاریخ با بزرگ مردانی که راه خود را اشتباه پیموده‌اند چه کرده است و برایش تفاوتی نداشته که آن‌ها از چنسی بودند و چه قدرتی داشتند. وقتی تاریخ بیدار می‌شود دیگر مردمانی که یا خواب بوده‌اند یا ضعیف یا گسسته از همه‌چیز، بیدار می‌شوند، قدرت می‌گیرند و با تاریخ هم‌گام می‌شوند.

زمانی که تاریخ بیدار می‌شود پادشاهان سقوط می‌کنند، ناپلئون‌ها شکست می‌خورند، هیتلرها در آتش ویرانی‌ای که خود بپاکرده‌اند می‌سوزند. وقتی ژاندارک‌ها سوزانده می‌شوند وقتی مالکوم ایکس‌ها ترور می‌شوند وقتی ابومسلم ها در دام دسیسه می‌افتند، تاریخ بیدار می‌شود.

اما باز ایشان پند نمی‌گیرند و باز ایشان همانانند که را را اشتباه می‌پیمایند…

در تاریخ اگر مارتین لوتر کینگ هست، اگر ماهاتما گاندی هست، اگر نلسون ماندلا هست، ارنستو چه گوارا هم هست، جورج واشینگتون هم هست و روح الله خمینی هم هست. اگر بودند کسانی که حقوقشان را از راه‌های مسالمت آمیز مطالبه کردند و جایگاهشان را در تاریخ به عنوان رهبرانی آزاده ثبت کردند، بودند کسانی که راه آزادی را در اتحاد ملی دیدند و بودند کسانی که مردم را با خود همراه کردند و پایین کشیدند آن‌هایی را که مردم نمی‌خواستند و راهشان با راه ایشان یکی نبود و جایگاه خود را در تاریخ به عنوان رهبرانی آزاده ثبت کردند.

اما باز ایشان پند نمی‌گیرند و باز ایشان همانانند که را را اشتباه می‌پیمایند…

اگر در تاریخ بودند دیکتاتورهایی که خود را در مسیر آزادی و آزادگی مردم قرار دادند، در میانشان بودند آنان که راه مسالمت آمیز را پذیرفتند و کنار رفتند و بودند کسانی که تا آخرین لحظه دست از قصاوت و شقاوت برنداشتند و امر مردم را پذیرا نشدند تا اینکه مردم آن‌ها را از جایگاه بلند اقتدار به چاه عمیق زوال هل دادند.

اما باز ایشان پند نمی‌گیرند و باز ایشان همانانند که را را اشتباه می‌پیمایند…

تاریخ هرگز فراموش نمی‌کند و برایش مهم نیست که در گردش‌هایی که صورت می‌گیرد و در سیکل‌هایی که پیموده می‌شود این چه کسی است که راه را اشتباه می‌‌پیماید و برایش فرقی ندارد که چه ایدئولوژی و جریانی در پس و پیش حاکمان نابیناست، او سیلی سرد و سخت خود را بر صورت آن‌هایی فرود می‌آورد که جریان آب را خلاف شنا می‌کنند و برای پیمودن قله‌های اقتدار پای روی چه چیزهایی می‌گذارند و بالا می‌روند، انتهای مسیر ایشان تنها سقوط خواهد بود، اما سقوطی که بازگشتی ندارد، نجات بخشی ندارد.

پند گیرید از گذشتگان و بازگردید به راه مردم که اگر سد باشید سیل خروشان مردم در هم مشکند شما را، که اگر سنگ باشید جریان خسم آلود ملت راه خود را از میان‌تان باز خواهد کرد که اگر شب باشید نور امیدشان طلوع خواهد کرد و ظلمت نابیناییتان را از بین خواهد برد.

مردم فراموش نمی‌کنند اما می‌بخشند چرا که قله بخشندگی مردم از قله‌های اقتدار و نفاق و کینه به مراتب بلندتر است. فراموش نخواهند کرد سهراب‌ها و نداها و ترانه‌ها را اما می‌توانند بزرگوار باشند در راه آنان که به سمت ایشان باز می‌گردند.

Mad Wolf

Advertisements

~ توسط Winterborn در اوت 20, 2009.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

 
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: